Bu çalışma, Bask folklorundaki Errementari anlatısını Anadolu sözlü geleneğinde yer alan demirci-şeytan motifleriyle kültürel bellek perspektifi üzerinden karşılaştırmalı biçimde incelemektedir. Demirin apotropaik işlevi, ateşin arındırıcı niteliği ve demircinin liminal konumu aracılığıyla toplumsal düzenin sembolik kodlanışı değerlendirilmekte; Dede Korkut hikâyeleri, Demirci Kawa efsanesi ve nazarlık pratikleri üzerinden ritüel sürekliliğin estetik ve mitsel düzeylerde nasıl yeniden üretildiği açıklanmaktadır. Çalışma, Jan Assmann’ın kültürel bellek kuramı ile Mircea Eliade’nin mitin kutsal işlevine dair yaklaşımlarını kuramsal zemin olarak benimseyerek, karşılaştırmalı folklor incelemesi yöntemiyle arketipsel karşıtlıkların tarihsel ve kültürel işlevlerini ifade etmektedir. Çalışma, arketipsel karşıtlıkların sinema aracılığıyla yeniden kodlanışını, toplumsal hafızanın sürekliliğini pekiştiren ve modern estetik bağlamlarda işlevsel dönüşümler yaratan bir süreç olarak konumlandırmaktadır. Böylece makale, folklor, bellek ve sanat arasındaki kesişim alanına disiplinler arası bir katkı sunmakta ve mitik imgelerin çağdaş kültürdeki süreklilik ile dönüşüm dinamiklerini açımlamaktadır.
Kültürel bellek, ritüel süreklilik, karşılaştırmalı folklor, apotropaik uygulamalar, Errementari.