Belirli bir kişinin fiziksel, ruhsal ve kişiliğini oluşturan diğer özelliklerinin betimlenerek dize esasına bağlı bir biçimde ifade edilmesi portre şiir olarak adlandırılmaktadır. Tanzimat edebiyatının ilk döneminden itibaren şairler, portre şiir denemeleri yapmıştır. Namık Kemal, Tevfik Fikret, Ali Ekrem, portre şiir denemeleri yapan şairlerden birkaçıdır. Mizahi şiirleriyle tanınan Fâzıl Ahmet (Aykaç) de edebiyat dünyasından isimlere gönderme yaptığı portre şiirleriyle dikkat çekmektedir. Can Yücel’in Portreler’i edebiyatımızda portre üzerine oluşturulmuş ilk manzum portre kitaplarındandır. Bu araştırmada Türk edebiyatının farklı dönemlerinden Fâzıl Ahmet ve Can Yücel’in portre şiirleri, benzerlik ve farklılıklarıyla değerlendirilerek sanatçıların portre şiirleri irdelenmeye çalışılmıştır. Portre şiirlerini mizahi bir üslupla yazma, kişilerin olumsuz yönlerini açıkça dile getirme, en belirgin ortak özellikler olarak görülmüştür. Farklar yönünden irdelendiğinde de Can Yücel’in Fâzıl Ahmet’e göre daha zengin bir şahıs kadrosunun portresini ele alırken Fâzıl Ahmet’in portrelerinin belli isimlerle sınırlı kaldığı görülmüştür.

Fâzıl Ahmet, Can Yücel, portre şiiri.

Portrait poetry is defined as the verse-based description of an individual’s physical, psychological, and personality traits. Since the first period of Tanzimat literature, poets such as Namık Kemal, Tevfik Fikret, and Ali Ekrem have experimented with this genre. Fâzıl Ahmet (Aykaç), renowned for his satirical works, is also notable for portrait poems referencing literary figures, while Can Yücel’s Portreler stands as one of the first dedicated collections of verse portraits in Turkish literature. This study evaluates and analyzes the portrait poems of Fâzıl Ahmet and Can Yücel from different periods, highlighting their similarities and differences. The most prominent commonalities include a humorous style and the candid depiction of negative character traits. Regarding differences, Can Yücel addresses a more diverse range of subjects, whereas Fâzıl Ahmet’s portraits remain limited to a specific circle of individuals.

Fâzıl Ahmet, Can Yücel, portrait poetry.